بنام خداوند بخشنده مهربان
لا تحسن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون
مپنداريد كساني كه در راه خدا كشته شده اند مرده اند بلكه آنها زنده اند و شاهد اعمال و رفتار ما مرده ها ظاهر زنده هستند:
ان الذين في آمنو و عملو الصالحات يهيديم ربهم بايمانهم.
اي كساني كه ايمان آوردند خداوند بوسيله ايمانشان هدايت و راهنمائيشان خواهد كرد و اين شناخت با قلب است و اعتراف و اقرار بوسيله زبان و عمل بوسيله اعضاء اركان بدن.
اينجانب ابراهيم مرادي پور وصيت نامه ام را بدينوسيله ابراز مي دارم.
عرايضم سلام و درود فراوان كه از ته قلبم به امام و امت و همچنين به رزمندگان عزيز و معلولين اسلام و سپس به شهيدان حق و حقيقت تقديم مي دارم  من از روزيكه از مادرم متولد شدم ايمان و علاقه قلبي به خداي خودم و ائمه اطهار سلام الله عليها داشتم و دارم و هيچگاه از خداي بزرگ تبارك و تعالي دوري نكرده و نخواهم كرد و خداي خود را هميشه مي پرستم و به شكر و ستايش و ثناي پروردگار اطاعت و پيروي مي كردم و باز هم خواهم كرد و هرگز از اين فريضه الهي كوتاهي نكرده و نخواهم كرد. تا اينكه رسيد به انقلاب اسلامي ايران از شروع انقلاب خون من هم با ساير برادران مبارز انقلاب در تظاهرات در صحنه حاضر بودم و تاكنون از هيچگونه مبارزه و شعار دادن كوتاهي نكردم و نخواهم كرد البته تا زنده هستم در اين مبارزه پرهيجان فعاليت گسترده خواهم داشت و در ضمن به پدر ارجمند و مادر عزيزم كه هر چند من از شما الگو گرفتم روش اسلام را ؟؟؟ بر برادران مي خواهم اگر من شهيد شدم اسلحه ام را زمين نگذاريد و به مبارزه با دشمن خائن در هر كشوري كه هستند كوتاهي نورزيد و تا صدور انقلاب حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه ادامه دهيد در سال 58 من خدمت سربازي بودم بعد به عنوان مرخصي به وطنم رفته بودم جنگ عراق با ايران شروع شد و من هر روز اخبار مربوطه به شهادت رزمندگان و برادران را در نوارهاي مرزي اسلام را مي شنيدم نمي توانستم آسوده و آرام قرار بگيرم و با خود مي گفتم كه چطور ممكن است به دفاع از حق قيام نكنم من يكبار به مرخصي نزد خانواده ام رفته بودم درباره قيام صحبت به مسئله جهاد و شهادت اشاره كردم گفتم من آرزو مي كنم كه اي كاش روز عاشورا را در كربلا بوديم تا به نداي هل من ناصر ينصرني حسين(ع) لبيك مي گفتيم حال آن روز فرا رسيده است امروز جبهه هاي غرب مانند كربلا و امام همچون فرزند حسين پيشاي ماست و چنانچه شهادت نصيبم شود اين خود افتخاري براي من و خانواده ام خواهد بود آري... قبلا در نزد خانواده ام بودم و از دوري آنها براي من دشوار بود ولي ديدم از دست دادن ميهني و انقلاب و ناموس ما ايراني براي من دشوارتر است كه من نمي توانستم در جنگ حق عليه باطل بي تفاوت بمانم داوطلبانه به ديگر برادرانم عازم جبهه هاي ميمك گرديدم تا اينكه بتوانم عليه صداميان كافر بجنگم و از خانواده ام دور شدم و به مبارزه با دشمن شتافتم. پدر عزيز و مادر مهربانم من به شما مي رسانم ماه رمضان امسال با جمعي برادران فقط افطار و سحر با هم در يك سفره هستيم و نهار خبري نيست مادر جان من باز هم همان ابراهيم هستم كه نماز و روزه تركم نبود. در پايان پيام خودم را به تمام برادران و خواهران عزيزم و مردم ايران وطن دوست مي رسانم كه به اسلام و امام ياري كنند و نگذارند كه جنايتكاران شرق و غرب كشور مان نفوذ كنند. اي پدر عزيزم و اي مادر مهربانم و اي برادران و خواهران عزيزم و دوستان آشنايان از شماها مي خواهم و هر چه دلخوردگي از من داشتيد و داريد حلال كنيد و هر بدي از من ديديد به بزرگواري خودتان ميبخشيد. در پايان به همه خداحافظي مي كنم از خداوند مي خواهم كه سايه امام عزيز را در كنف حمايت پروردگار معصون محفوظ نگه دارد.
آمين يا رب العالمين
خداحافظ شما ابراهيم مرادي پور 

حاضر بودم و تاكنون از هيچگونه مبارزه پر هيجان فعاليت گسترده
خواهم داشت و در ضمن به پدر ارجمندم و مادر عزيزم كه هر چند من از شما الگو گرفتم 
روش اسلام را 
توصيه مي كنم از شما و ساير برادران مي خواهم كه اگر من شهيد شدم اسلحه ام 
بر زمين نگذاريد و به مبارزه با دشمن خائن در هر كشوري كه هستند كوتاهي 
نورزيد و تا صدور انقلاب حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه ادامه دهيد در سال 58
من خدمت سربازي بودم بعد به عنوان مرخصي به وطنم رفته بودم جنگ عراق باايران 
شروع شد و من هر روز اخبار مربوطه به شهادت رزمندگان و برادران را در
نوارهاي مرزي اسلام را شنيدم نمي توانستم آسوده و آرام قرار بگيرم و 
بر خود مي گفتم كه چطور ممكن است به دفاع از حق قيام نكنم من يكبار به مرخصي 
نزد خانواده ام رفته بودم درباره قيام صحبت به مسئله جهاد و شهادت اشاره كردم 
و گفتم من آرزو مي كنم كه اي كاش روز عاشورا را در كربلا بوديم تا به نداي
هل من ناصر ينصرني حسين (ع) لبيك مي گفتيم حال آن روز فرا رسيده است امروز 
جبهه هاي غرب مانند كربلا و امام همچون فرزند حسين پيشواي ماست و چنانچه 
شهادت نصيبم شود اين خود افتخاري براي من و خانواده ام خواهد بود آري
من قبلأ در نزد خانواده ام بودم و از دوري آنها براي من دشوار بود ولي ديدم از دست دادن ميهن و
وانقلاب و ناموس ما ايراني براي من دشوارتر است كه من نمي توانستم در جنگ حق عليه باطل 
بي تفاوت بمانم داوطلبانه به ديگر برادران عازم جبهه هاي ميمك گرديدم تا اينكه بتوانم بر عليه صداميان كافر بجنگم و از خانواده ام دور شدم و به مبارزه با دشمن شتافتم 
پدر عزيز و مادر مهربانم من به شما ميرسانم ماه رمضان امسال با جمعي برادران فقط افطار و 
سحر با هم در يك سفر هستيم و نهار خبري نيست مادرجان من باز هم همان ابراهيم هستم كه 
هرگز نماز و روزه تركم نبود. در پايان پيام خودم را به تمام برادران و خواهران عزيزم و مردم
مسلمان وطن دوست مي رسانم كه به اسلام و امام ياري كنند و نگذارند كه جنايتكاران شرق وغرب
در كشور ما نفوس كنند اي پدر ومادر عزيزم و اي مادر مهربانم واي برادران و خواهران عزيزم و دوستان
و آشنايان از شماها مي خواهم و هرچه دلخوردگي از من داشتيد و داريد حلال كنيد و هر بدي
كه از من ديديد به بزرگواري خودتان ميبخشيد . در پايان به همه خداحافظي مي كنم 
و از خداوند مي خواهم كه سايه امام عزيز را در كف حمايت پرودگار مصون 
و محفوظ نگه دارد . آمينم يارب العالمين          59/7/8
خداحافظ شما
ابراهيم مرادي پور                    

بسمه تعالي
بنام خداوند بخشنده مهربان 
انا لله وانا اليه راجعون 
ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتأ بل احياء عند ذبهم يرزقون
مي پنداريد كسانيكه در راه خدا كشته شده اند مرده اند بلكه آنها زنده اند و شاهد اعمال و 
رفتار ما مردها ظاهر زنده هستند 
ان الذين في آمنوا و عملو الصالحات يهيديم ربهم بايمانهم 
آن كسانيكه ايمان آوردند خداوند بوسيله ايمانشان هدايت و راهنمائيشان خواهد كرد 
ايمان شناخت با قلب است و اعتراف و اقرار بوسيله زبان و عمل بوسيله اعضاء 
و اركان بدن 
ابنجانب ابراهيم مرادي پور وصيت نامه ام را بدينوسيله ابراز مي دارم 
ضمن عرائضم سلام و درود فراوان كه از ته قلبم به امام و امت و همچنبن به 
رزمندگان عزيز و معلولين اسلام و سپس به شهيدان حق و حقيقت تقديم مي دارم 
باري... من از روزيكه از مادرم متولد شدم ايمان و علاقه قلبي به خداي خودم وائمه اطهار 
سلام الله عليه داشتم ودارم و هيچگاه از خداي بزرگ تبارك و تعالي دوري نكرده 
و نخواهم كرد و خداي خود را هميشه مي پرستم و به شكر و ستايش وسناي پروردگار 
اطاعت و پيروي مي كردم و باز هم خواهم كرد و هرگز از اين فريضه الهي
كوتاهي نكرده و نخواهم كرد. تا اينكه رسيد به انقلاب اسلامي ايران از شروع انقلاب