بسم الله الرحمن الرحيم
وصيت نامه شهيد عبدالرضا پور بالا
اينجانب رضاپور بالا فرزند محمد حسين پور بالا شماره شناسنامه 11380 تاريخ تولد 1337 صادره از لنگرود وصيت مي نمايم وقتي كه شهيد شدم مرا در شهر خودم در كنار قبر پدرم به خاك بسپاريدو يك صحبت با مادرم و زنم خديجه دارم، اول سلام مرا كه از راه حق و عدالت و روي محبت شماست بپذيريد. مادر جان من از شما كه مادرم هستي و خديجه از شما كه زنم هستي طلب بخشش مي كنم و اميدوارم كه مرا حلال كنيد. مادر جان من خيلي شما را در زندگي تان اذيت كردم و هميشه روز خوش از دست من نداشتي اين را كه مي نويسم خودم از خودم شرم مي كنم كه با چه روحي از شما چنين تقاضايي دارم و خديجه تو هم از آن سالهاي كه با هم ازدواج كرديم تو هم از من مثل مادرم روز خوش نديدي اگر در صورت شهيد شدنم خديجه اگر بچه ام بدنيا آمد اگر پسر بود اسمش را جواد و اگر دختر بود آرزو بگذار و درخاتمه اگر من شهيد شدم پولي را كه به من تعلق مي گيرد 20 درصد آنرا به آنهايي كه احتياج دارند بدهيد چون من در زندگي هرگز روز خوشي را نديدم و من مي دانم كه آنها كه از مال دنيا كمي دارند هميشه بدبخت هستند و بقيه پول را بامادرم كه مرا بزرگ كرده است تقسيم كن، يعني مقداري را براي مسجد كه مي خواهد روضه بگيرد خرج كند. ديگر چيزي به عقل خودم نمي رسد كه براي شما بنويسم. راستي اگر مي توانيد در هر شب جمعه يادي از من بكنيد چون من چشم انتظار هشتم ديگر عرضي ندارم جز از خداوند يكتا مي خواهم كه مرا با شهداي كربلا محشور بفرمايد. قربان همه شمابرادر و خواهر و فاميلها (والسلام)