بسمه تعالي 
"وصيت نامه شعبان اقدام"
وصيت ميكنم به خانواده ام كه هيچ ناراحت براي من نباشيد اگر در اين جنگ كشته شدم و اگر ناراحت باشيد به گروههاي ديگر لطمه زديد و خيلي بد ميكنيد: زيرا آنها بودند كه با از دست دادن چندين شهيد باز هم ناراحت شدند و به گفته خودشان آنان را قدري امام عزيزمان كردم و تنها خواسته من اين است كه ناراحت نباشيد و از قول من به دوستانم سلام برسانيد اگر اشتباهي از من سر زد مرا ببخشيد و من اميدوارم كه سعادت شهيد شدن را داشته باشم كه در اين راه بردم ولي من اگر در اين راه بروم آرزورا به گور مي برم و احتمال صددرصد ميباشد و در سوگواري من كه تمام دوستانم كه دارم و مرا ميشناسيد آنان را خبر نموده به آنان تبريك عرض كنيد.
زيرا اين راه خداي است و به جاي تسليت بايد تبريك عرض كرد محل دفن هر جا كه بوده سياهكل باشد و از همسرم خديجه ميخواهم در سوگ من زياد ناراحت نباشيد و تمام وسايل زندگي مرا خودت نگهداري و به دخترم مانند زينب وار نگهداري و بعد از بزرگ شدن آن را به مدرسه بفرست تا شايد با سواد شود و از لذت دنيادینا فيض برد.
و خودت را زياد ناراحت نكني و گريه نكن اگر در سوگ من گريه كني من در زير قبر ناراحت هستم و كنترل خودت را نگهدار و لباس عزا تن نكن و اين وصيت نامه شوهرت است. خداحافظ همسرم.
خديجه و دخترم كبري و در ضمن عكس من را بر روي قبرم نقش كنيد.

شوهرت شعبان اقدامي
59/7/17