بسم رب الشهدا و صدقین
وصیت نامه سرباز شهید عباس خداجوگرا کویی
در اذر 1359 پسرم بعنوان مرخصی به منزل امد و گفت پدر جان این قطعه عکس نظامی ام را که 
اورده ام با خود به یادگار داشته باش گفتم این حرف را برای چه ؟پسرم گفت این ملاقات اخر من با تو
باشد ارزوی من این است که شهادت نصیبم شود پدر جان وقتی که شنیدی شهید گردیده ام ناراحت نباش
اگر هر وقت ناراحت شدی به یاد شهدای سرزمین کربلا باشی که ساکت میشوی
وصیت دیگرم ان است که نعشم را به وطن من برسانید و مرا پهلوی قبر مادرم بخاک بسپارید در بهمن
1359 پسرم تلگرافی به من خبر داد که در بیمارستان صناعی نظامی بستری هستم من رفتم و با او
ملاقات کردم و به مدت دو روز بیش او ماندم و بعد برگشتم که پس از چند روزی خبر شهادتش را شنیدم 
و به وصیت او عمل کردم و او را کنار قبر مادرش بخاک سپردم