(( بسمه تعالی ))  مورخه 20 / 4 / 1373   ای نوجوان از چه میگذری به مزار من هم جوان بودم برفتم به زیر خاک  آهسته نه قدم به دل داغ دار من     باد خزان وزید همه نوبهار من    بنام خدا و با سلام به رهبر عزیز انقلاب اسلامی ایران موضوع وصیت نامه که ما یک روزی از مادر متولّد و روزی هم از دنیا می رویم چرا باید این مرگ خود را مرگ سرخ در راه خداوند ندانیم و در راه خداوند شهید نشویم و کسی که در راه خداوند جان خود را نثار کند و در راه حقّ و حقیقت شهید شود خداوند او را دوست دارد و او را در بهشت جاودان جای می دهد و کسی که در راه خداوند شهید می شود روزی او را خداوند توسط فرشتگان می فرستد و خداوند در بهشت جايی را برای شهیدان نگه داشته است که ما هم با دلی روشن و پر راسخ از این دنیا برویم و راه شهیدانی را که در جبهه های حق علیه باطل ستیز گردند و شهید شدند ادامه بدهیم اینجانب حبیب اللّه حسن نژاد فرزند ایرج راه حق را دنبال کرده ام و می خواهم جان خود را در راه خداوند نثار کنم و از پدر و مادرم می خواهم که برای من بر سر و سینه نزنند و اشک نریزند چرا چون در راه خداوند شهید شده ام و از برادران کوچکم که هنوز به سن بلوغ نرسیده اند می خواهم که راه شهیدان را ادامه بدهند و از پدر و مادرم می خواهم که مرا ببخشند که نتوانستم محبّتهای شما را جبران کنم و از مادرم می خواهم که شبها بر سر گهواره من نشستی و پستان به دهانم گذاشتی و نیمه های شب خودت بیدار ماندی که من آسوده بخوابم نتوانستم جبران یک شب بی خوابیّت را برایت بنمایم و در پایان سلام مرا به تمامی دوستان و رفیقانم برسانید و از رفیقانم می خواهم که هر وقت در بزم عروسی شرکت کردید از حبیب اللّه هم یاد کنید خداحافظ   السّلام علیکم  و رحمت اللّه