بسم الله الرحمن الرحيم
« وصيت نامه عليرضا حقدوست »
پرورگارا طمعه ام را از عيش نوش دنيا قطع دستم را از همه خوب وخوشيهاي دنيا کوتاه زبان و دهانم رااز بيهوده گفتن در وصف تو بستم قلب کوچکم را لبريز از  عشق تو نمودم و اي خالق خوب بي همتا هرگز بي نام تو زندگي نکردم %پدر و مادر دلبندم ... شما بهترين گواه من بوديد شما بهترين قاضي بوديد نزد پروردگارم شهادت ميدهيد آنچه را که خلاصه وار نوشتم در قلبم همان گونه مي پرورانم . مگر غير از اين است . هيچوقت هرس دنيا وتنويات دنيوي را نخوردم و هرگز لذت اين دنيا بي وفا را نچشيدم شايدپدر و مادر بهتر از جانم بدانند که من از اين دنيا  سيه قلب و پر کينه  بي زار بودم . عزيزانم پدر و مادرم و خواهران  نازنينم وبرادران خوبم - جنگ بين دو کشور شايد بهتر ين فرصت و بهترين بهانه که از موجوديت کشورم ملتم دفاع کرده و اين افتخار را داشته باشم تا از   نهال انقلابم با خونم آبياري کرده باشم  تا از چنگ ظلمت 
 .سيه قلبان رها شوم  پدر و مادرم مزد وعجرتان را از خدايم طلب نمائيد  مادرم شيرت را   حلالم کن مبدا پس از مرگم بي تابي نماييد که ان دستهاي سياه قلبان و شيطان از صقتان لذت ببرند اين ورقه حتما بعداز مرگم به دستتان خواهد رسيد  / خداوند  يار و نگهدارتان باد 
 1363/11/1 
  «مورخ يکم بهمن ماه - سال شصت وسه     «عليرضا حقدوست