ما از هیچ چیز نمی ترسیم وقتی که با خدا باشیم برای اینکه اگر کشته بشویم و با خدا باشیم سعادتمندیم و اگر بکشیم هم سعادتمندیم.  امام خمینی
وصیتنامه شهید که در تاریخ 60/2/14 نگاشته است:
امروز دوشنبه 14 اردیبهشت 1360، هر روز که از عمرم میگذرد مرا بسوی سعادت جلب میکند سعادتی که در آن هزاان شهداء شرکت کردند و به آرزوی خودشان رسیدند. کاش من هم به هدف خود رسیده بودم و از این جهان فانی راحت می شدم. در جامعه با خواری و ذلت زندگی کردن برای انسان متفکر و همچنین برای مسلمان تنگ می باشد. کشوری که در سالهای متمادی توانست به همت مسلمانان ایران کاخ شاهنشاهی را واژگون کنند و اکنون نوبت رسیده که به شاه دیگر و آن همصدا می باشد که روز و شب مردمان شهرهای غرب و جنوب کشور را به خاک و خون می کشد، مخصوصاً جوانان رزمنده ما را با موشک شهید میکند بطور خلاصه باید گفت جلوی این سد عظیم را کسی نمی تواند بگیرد ملت مسلمان ایران صراط مستقیم خویش را ادامه می دهد تا به امید خدا تمام ظالمان را سرنگون و همه مظلومین را آسوده سازد. گفته شده است حب الوطن من الایمان، یعنی دوست داشتن وطن از ایمان است. آری اکنون من به طرف میعادگاه می روم تا دین خود را ادا کنم تا شاید اسم حقیر من در لیست شهدا و دوست داران وطن عزیز جا گرفته باشد. آری می روم تا صدای حق شهیدان خاموش نشود و خون سرخ آنان پایمال نگردد تا دوباره جامعه به فساد کشیده نشود. اگر مرا ندیدی برایم گریه مکن و ناراحت مباش زیرا من در مقابل خون شهیدان مسئول بودم . پیام آنان این بود که راه ما را ادامه دهید. پیروز هستید حتی این صداها را در لحظات آخر عمر آنها می شنیدم.