بنام خداوند و دلی آکنده از عشق به فقرا و مستضعفین جهان
عزیزانم من وصیت نامه ام را در حالی می نویسم که دوریتان همانقدر مرا رنج می دهد 
وقتی محبت شما تک تک خانواده را به یاد می آورم عذاب تر از دوری شما می باشد.
تکیه کلامم اول از هر چه به مادرم مادری که یک عمر با زجر و مشقت مرا به سنی رسانده است که به کمک اسلام و و.طن عزیزمان برای نبرد علیه هر کسانیکه میخواهند اسلاممان و وطن ما را از ما می خواهند بگیرند بلند شده ایم و با مشت گره کرده و فریادی حق طلبانه می ستیزیم بلی مادرجان از تو انتظار دارم به من افتخار کنی و پیش دشمنان اسلام همچون مادرانی که بچه هایشان در راه حق و آزادی شهید شده اند صبور و بردبار باشی امیدوارم مادرجان تنها خواهش پسرت را گوش فرا دهید. پدرجان