وصیت نامه شهید اسماعیل سببی خاجانی          مورخ64/11/20
خدایا ! بارالها ! من کوچکم ، ضعیفم و ناتوان وناچیزم.
پر کاهی در مقابل طوفانها هستم. به من چشمانی باز و حقیقت بین ده تا ناچیزی خود را ببینم و  عظمت و جلال تو را براستی بفهمم و بدرستی حمد و ثنا کنم. خدایا تو خود می دانی که بزرگترین آرزوی من ریختن خونم د راه تو است چرا که تو خود بوجود آورنده آنی و این هدیه ناقابل شاید سبب بخشش خطاها و گناهانی باشد که در این دنیای فانی و بیهوده انجام داده ام . خدایا ، ای کاش هزار جان داشتم و بخاطر رضای تو در راه امام خمینی که همان راه اسلام نمونه و مبارزه با مشرکین و متجاوزین است می دادم و تو ای مادر عزیزم خیلی از تو ممنونم که مرا طوری تربیت کردی که نگذاشتی بر فسادهای اخلاقی کشیده شوم . می دانم که چه خون دلها خورده ای تا مرا تربیت کرده ای و می دانم که چه آرزوها برای من داشتی اما چکاری بهتر از این که فرزندی در راه خدا بدهی . هر کداممان باید امتحان در راه خدا پس بدهیم و از این امتحان سرافراز بیرون آئیم . مادر جان از تو می خواهم که در مقابل سختی ها و مصائب صابر باشی که خدا با تو است و اگر می خواهی در روز قیامت در پیشگاه خدا و حضرت فاطمه علیهما السلام رو سفید باشی باید صبر کنی . مادر جان گر چه می دانی عزیزت در راه حق و به رضای خدا قیام می کند و اگر هم شهید شد باعث افتخار و سربلندی تو نیز می باشد . و تو ای پدر جان در این مدت عمر اگر هر چه از من دیدی به بزرگی خودت ببخش برای من خیلی زحمت کشیده ای