بسم الله الرحمن الرحیم و دیگر امید من از شما این است که مرا مورد بخشش قرار دهید. چون خدای خود می دانم هیچ کمکی در حق شما نکرده ام و خود نیز که این را می نویسم کاملاً شرمنده هستم و از شما می خواهم که پس از شهید شدنم گریه و زاری نکنید. چرا که راه حسین رفتن دیگر زاری ندارد و به کوری چشم این منافقان داخلی و خارجی چنان عکس العملی از خود نشان دهید که تا ریشه این منافقان اثر نمائید و شما ای برادران و خواهران من چند امید از شما برادران و خواهرانم دارم. امید اول من از شما برادرانم است که تا آخرین نفس به امام و اسلام وفادار بمانید و بگذارید پرچم پرفیض اسلام بر زمین بیفتد و امید دوم من از شما این است که مرا مورد بخشش خود قرار دهید و امید من از شما خواهرانم این است که اول حجاب خودتان را همیشه حفظ نمائید و اگر خلاف این عمل کنید روح مرا در عذاب قرار می دهی و امید دوم من این است که راه اسلام و امام، قرآن را تا آخرین نفس ادامه دهید و در کل از تمامی دوستان و آشنایان می خواهم مرا ببخشند. پدر و مادر و برادران و خواهران اگر کوچکتری قدمی برعلیه اسلام بردارید من از شما راضی نخواهم بود. در آخر نماز و روزه را فراموش نکنید و واجبات را بجا آورید. والسلام علیکم و رحمته الله و برکاته نمی دانم اگر در راه خدا کشته شدم آیا مرا شهید خواهند گفت.