( به نام خدای که یاری دهنده تمام سربازان ایران است ) چفتن [ چفت ] پشت در را سخت محکم کن ودیگر دیده را هم ندوز مادر نامه ای ننویس و دیگر چشمهای گریانت به روی دست خط من نمی افتد مرا دیگر نمی بینی من اکنون بر زیان دیرایشان کشورم هستم تو راحت باش مادر تو راحت باش مادر ولی به محبوبم چه بنویسم بگودیگر دید براهم ندوزد بگو تمام نامه هایم را بسوزاند بگو مرده است فرزندم ولی مادر این را هم بگویم اگر چند حرف کستاخی [ گستاخی ] است می بخشید بگو که عاشقش بودم چه شبها تا سحر اندیشه می کردم که وقتی از جبهه برمی گردم عروس خانه ات گردانمش مادر ولی افسوس و صد افسوس که هرگز بر نخواهم گشت وتو راحت باش مادر تو راحت باش مادر ای مردمان که مامور دفن من هستید هنگام مرگ مرا در تابوت سیاهی بگذارید که هر چه سیاه هست بوده است من کشیدم و انگاه [ آنگاه ]دستهایم را از تابوت بیرون بگذارید تا بدانند من چیزی به همراه ندارم و انگاه [ آنگاه ]چشمانم را باز گذارید تا بدانند چشم براه بوده ام وانگاه [ آنگاه ] قالبی از یخ را به روی قبرم بگذارید تا با اولین طلوع خورشید آب شود و به جای مادرم بر مزارم گریه کند و آنگاه گل سرخی در مزارم بکارید که نشانه ای از دست رنج پدرم است که به پیشانی مزارم چون موج زرین خوفته[خفته] است وانگاه [ آنگاه ] با گل سرخ در مزارم بکارید که بوی آن به یاد بی بقایی دوستانم باشیم : خط نویسم از براین روزگار من که مُردم خط بماند یادگار مادرم برایم گریه نکنید تا دشمنان برایم نخندند. نویسنده از علی علیجانی علی