"وصيت نامه امدادگر شهيد بهروز رضاپور"
بسمِ ا... الرَّحْمنِ الرَّحيم
"رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ اِذْهَدَيْنا وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَه اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهابُ"
با سلام و درود فراوان بر امام زمان و نائب برحقش امام خميني و سلام بر شهيدان و رزمندگان و سلام و درود بر تو مادر مبارز و مهربان كه از كوچكي مرا در آغوش خود بزرگ كردي و رنج ها كشيدي و مرا به اينجا رسانيد و مرا سرباز امام زمان كردي، مادر مبادا در نبودن من گريه كني، چون براي شهيدان گريه كردن خوب نيست و بايد با خنده خود دشمنان اسلام را نابود كنيد.
سلام بر تو خواهر مبارز مبادا در نبودن من مادر گريه كند بايد او را دلداري بدهي و گويي كه پسرت سالم است و در كنار امام زمان مي باشد و سلام بر برادران مبارز و رزمنده ام. بايد در نبودن من امر به معروف كني و دست و زبانت را از زشتي بازداري و با تلاش و كوشش خودت آنرا بجاي آوري و در راه خدا جهاد كن، جهادي كه شايسته اوست و در راه خدا از سرزنش كنندگان باك نداشته باش و براي حق در هرجا كه هستي اقدام كن و در راه خدا و براي پيش برد دين خدا كسب دانش نما و خود را به شكيبائي در مقابل مشكلات عادت ده و بدان شكيبا بودن در راه حق كاري بس نيكو است و اجرش با خدا مي باشد.
سلام بر شما دوستان و آشنايان خود را براي تحمل رنجها و مصيبتها و ناكاميها و نارواييها آماده سازيد و دل قوي داريد تا قادر يكتا پشتيبان و نگهبان شماست و تنها اوست كه شما را از شر دشمنان نجات مي بخشد و عاقبت شما را به خير مي گرداند و دشمنان شما را به انواع عذابها و شكستها دچار مي گرداند. دوستان اگر مي خواهيد در مقام و عظمت شما خللي وارد نشود هيچگاه زبان به شكايت نگشاييد و آنچه را كه از قدر و عزت الهي شما مي كاهد بر زبان نياوريد.  والسلام
1362/4/25
بهروز رضا پور